Tussen 1 oktober en 5 november besloot Hugo zijn tussenjaar op een bijzondere manier in te vullen: als vrijwilliger bij stichting Aloha in Brazilië. Inmiddels zit hij alweer drie maanden in Oostenrijk om skiles te geven, maar blikt hij terug op zijn tijd in de Braziliaanse favela. Een maand vol nieuwe indrukken, cultuurschokken en uiteraard heel veel kitesurfen.
Hoe kom je erbij om je tussenjaar in Brazilië door te brengen? Voor Hugo was het puur toeval. Tijdens een etentje op het strand met zijn broer sprak hij over zijn plannen. Een onbekende vrouw naast hem hoorde het gesprek en raadde hem het project aan, omdat haar zoon een jaar eerder precies hetzelfde had gedaan. Omdat Hugo al een paar kitesurflessen had gehad en dit heel graag verder wilde leren, was de keuze snel gemaakt.
Bij aankomst in Brazilië werd Hugo meteen met beide benen op de grond gezet. Waar de hoofdstraat van Aloha nog wel meeviel, zag hij in de kleine zijstraatjes pas écht hoe arm de favela is. Dit zorgde voor een cultuurschok, zeker omdat je normaal als toerist nooit in dit soort wijken komt. Het project verbreedde zijn wereldbeeld enorm; via oprichter Marco en andere begeleiders leerde hij de indrukwekkende en soms heftige verhalen van de kinderen kennen. Binnen anderhalve week wist hij, ondanks de taalbarrière, een band met hen op te bouwen.
De dagen op het project zaten vol afwisseling en energie. Een gemiddelde dag begon vaak gezellig met het zingen van liedjes zodra de kinderen binnenkwamen. Daarna werden ze opgesplitst in een beginnersgroep en een wat meer gevorderde groep voor de Engelse les.
Naast de lessen werd er ontzettend veel buiten gespeeld en sportief gedaan. Bijna elke dag gingen ze naar het strand om te voetballen, strandspelletjes te doen of zelfs te golfsurfen. Ook liepen ze wel eens met z’n allen een flink stuk om te gaan skateboarden bij een lokaal skateparkje. Een absoluut hoogtepunt was het afhuren van een buurthuis midden in de favela, inclusief pannaveldje en een echt zwembad. Hoewel deze dagen van acht uur ’s ochtends tot zes uur ’s avonds non-stop spelen best zwaar waren voor de vrijwilligers, was het een onvergetelijke ervaring.
Aloha nam dagelijks een ochtend of een middag in beslag, afhankelijk van de wind. Daardoor was er ook veel vrije tijd. Bijna elke dag stond in het teken van kitesurfen. Binnen drie dagen had Hugo het goed onder de knie, en daarna ging hij er met de andere vrijwilligers op uit om nieuwe ‘kitespots’ te ontdekken. Naast de sport bestond het Braziliaanse leven uit het eten van açaí, chillen bij strandtenten en afspreken voor heerlijke caipiroska’s
Hugo vat zijn tijd bij Aloha samen als een geweldige combinatie van mensen helpen, sportiviteit en genieten. Zijn advies aan iedereen die overweegt om ook te gaan: “Natuurlijk gewoon doen”. Zelfs als je nog niet kunt kitesurfen, raadt hij het avontuur aan als een prachtige invulling van een tussenjaar.
